KOOZA Cirque du Soleil – „Pełne adrenaliny akrobacje w zwariowanym świecie”

Od 18 września do 19 października w Warszawie zatrzyma się grupa artystyczna Cirque du Soleil ze swoim przedstawieniem KOOZA – które swoją premierę w Polsce będzie miało dziś na błoniach Stadionu Narodowego.

Kooza to elitarne widowisko, ukazujące w sposób – czasem wręcz – szokujący możliwości ludzkiego ciała poprzez spektakularne podniebne akrobacje artystów w nieziemskich, zachwycających blaskiem kostiumach. Kooza to widowisko trzymające w napięciu, pobudzające wyobraźnię magią kolorów i opowiadaną historią.

- zapowiadają organizatorzy widowiska.

Premiera odbędzie się dzisiaj 18 września 2014 – zainteresowanie wydarzeniem było tak duże, że konieczne było przygotowanie dodatkowych spektakli.

KOOZA w Polsce wystąpi po raz pierwszy – od 2013 roku przedstawienie pokazywane jest w Europie, zaś wcześniej widziało je ponad cztery miliony widzów w Ameryce Północnej oraz Japonii.

Między siłą i słabością , śmiechem i zabawą, zawirowaniami i harmonią KOOZA to przede wszystkim elektryzujący, egzotyczny i magiczny świat pełen niespodzianek i dreszczu emocji, śmiałych bohaterów i pełnego zaangażowania.

Więcej informacji: cirquedusoleil.com oraz cds-koza.pl

Comments

comments

In Memoriam Miklós Jancsó w w Kinie Praha

Od wczoraj w kinie Praha odbywa się przegląd filmowy jednego z najwybitniejszych węgierskich reżyserów. „In Memoriam Miklós Jancsó” – to dwudniowe wydarzenie w trakcie którego zostaną wyświetlone najważniejsze filmy twórcy, powstałe w różnych okresach jego życia.

Miklós Jancsó – węgierski reżyser oraz scenarzysta. Zanim ukończył reżyserię studiował historię sztuki, prawo oraz etnografię. Pierwsze filmy zaczął tworzyć pod koniec lat ’50. W latach ’60 i ’70 stał się postacią kultową węgierskiej kinematografii – jako reprezentant ‚nowej fali’ w kinie węgierskim stworzył wiele ważnych filmów. Najgłośniejsze filmy Jancsó; Desperaci, Gwiazdy na czapkach, Cisza i krzyk, Czerwony psalm – za ten ostatni otrzymał nagrodę za najlepszą reżyserię na festiwalu w Cannes w 1972 roku. Za swoją filmy otrzymał ogrom nagród i wyróżnień. Janscó był twórcą aktywnym aż do śmierci na początku 2014 roku.

 

Program przeglądu:

17 września
godz.18.30 – uroczyste otwarcie i spotkanie z: Andrzejem Wajdą, Danielem Olbrychskim i Barbarą Wiechno.
+ pokaz filmu „Desperaci”
godz.20.45 – „Gwiazdy na czapkach”
18 września
godz.18.30 – „Węgierska rapsodia”
godz.20.45 – „Bracia, kochajmy się!”

 

18 września, godz. 18.30
Węgierska rapsodia (Magyar rapsódia), dramat węgierski, 1978, 91 min
Rodzina Zsadányich świętuje nadanie rangi oficerskiej synom, Istvánowi i Gáborowi. Głowa rodziny wykorzystuje okazję do propagowania swoich przekonań politycznych wśród zebranych. István i Gábor  podczas typowej dla prowincji walki wyborczej mordują przeciwnika ojca, Andrása Baksa, lewicowego przywódcę chłopów. Świadkiem zdarzenia jest Tóth-Szeles, który po wybuchu I wojny światowej trafia do oddziału pod dowództwem Istvána.
18 września, godz. 20.45
Bracia, kochajmy się! (Szeressük egymást gyerekek!), dramat węgierski, 1996, 94 min.
Impulsem do powstania obrazu stało się kilka artykułów prasowych. Trzech wybitnych reżyserów węgierskich na ich podstawie postanowiło pokazać na ekranie życie w Budapeszcie u schyłku XX wieku. Film we wstrząsający, zmuszający do przemyśleń sposób odkrywa przed widzem obraz węgierskiego społeczeństwa. Twórcy w kolejno po sobie następujących nowelach przestawiają rosnącą przepaść, która dzieli bogate dzielnice miasta od tych skrajnej nędzy. Mówią o biedzie i głodzie, który w konsekwencji prowadzi do przestępstw, o bezdomnych, którzy dostęp do „lepszego świata” mają tylko przez szkło wystawowych szyb.

Kino Praha, ul. Jagiellońska 26

Bilety: 7 zł

Oficjalna strona: http://www.kinopraha.pl/wydarzenie/memoriam-miklos-jancso-kinie-praha

Comments

comments

Wykłady czwartkowe w Muzeum Narodowym: „Masoneria. Pierwszy stopień wtajemniczenia” 18 Wrzesień godz. 18:00

Dziś o godzinie 18.00 w Muzeum Narodowym w Warszawie odbędzie się wykład „Masoneria. Pierwszy stopień wtajemniczenia”. Wykład odbędzie się w ramach cyklu czwartkowych wykładów.

Czym jest wolnomularstwo? Czy tylko sposobem godnego i rozumnego, a tym samym szczęśliwego wypełnienia dojrzałej fazy życia, jak utrzymują sami masoni? Czy raczej przygodą intelektualną, wyzwaniem rzuconym rutynie myślenia i działania – jak chcą inni. Utopią czy marzeniem o świecie odrobinę rozumniej zorganizowanym od tego, w którym przyszło nam żyć? A może szerokim ruchem społecznej naprawy, solidarności i samopomocy lub przeciwnie – zasłoną dla wąskiego, elitarnego grona, sceptycznego wobec zasad demokracji? Czy systemem wtajemniczeń w dziwaczne, archaiczne obrzędy, budzące podejrzenia jednych i uśmiech drugich? Zapewne wolnomularstwo było i jest tym wszystkim, a interpretacja należy do nas. Aby ułatwić wyrobienie sobie poglądu na temat istoty, genezy i funkcji masonerii, historyk i wolnomularz prof. Tadeusz Cegielski pozwoli Państwu uzyskać pierwszy stopień wtajemniczenia w arkana sztuki królewskiej, czyli masonerii spekulatywnej.

Wstęp Wolny

Muzeum Narodowe w Warszawie, Al. Jerozolimskie 3 (sala kinowa)

Oficjalna strona: http://www.mnw.art.pl/

Comments

comments

Nike 2014

Są już znani wszyscy nominowani do tegorocznej nagrody Nike – najważniejszej nagrody literackiej w Polsce. Rok temu laureatką została Joanna Bator za książkę Ciemno, prawie noc.

W tym roku o nagrodę będą walczyć:

Powieści:

Brygida Helbig Niebko (W.A.B., Warszawa)

Ignacy Karpowicz ości (Wydawnictwo Literackie, Kraków)

Jerzy Pilch Wiele demonów (Wielka Litera, Warszawa)

Patrycja Pustkowiak Nocne zwierzęta (W.A.B., Warszawa)

Tomy poetyckie:

Szymon Słomczyński Nadjeżdża (Biuro Literackie, Wrocław)

Marcin Świetlicki Jeden (EMG, Kraków)

Autobiografia:

Karol Modzelewski Zajeździmy kobyłę historii. Wyznania poobijanego jeźdźca (Iskry, Warszawa).

Laureata konkursu poznamy 5 października – w dniu wręczenia nagrody, która zostanie przyznana w trakcie oficjalnej gali w Warszawie. Uroczystość będzie na żywo transmitowana na antenie TVP 2. Na zwycięzce czeka statuetka oraz 100 tys. zł.

Comments

comments

Windsurfing na Narodowym

5, 6 i 7 września na Stadionie Narodowym minął pod znakiem …sportów wodnych. Stadion na którym do tej pory odbywały się między innymi; zawody siatkarskie, mistrzostwa świata w piłce nożnej, targi książki czy koncerty światowej sławy gwiazd – tym razem przemienił się w arenę, na której zawodnicy rywalizowali ze sobą w windsurfingu.

Na płycie Stadionu Narodowego zaprezentowali się najlepsi windsurferzy na świecie. Organizatorzy zawodów halowych w Windsurfingu, które odbyły się w ten weekend w Warszawie – przygotowali na tę okazję trzy tysiące metrów sześciennych wody, urządzenia wytwarzające sztuczny wiatr – który w porywach dochodził do blisko 70 km/h. Starano się odtworzyć jak najwierniej prawdziwe warunki panujące na wodzie – zdaniem uczestników wyszło to doskonale – widzowie na trybunach w liczbie około 20 tysięcy (każdego dnia!) mieli na co popatrzeć – widowisko było niecodzienne.

 

Medaliści halowych mistrzostw Polski:

Windsurfing

1. Maciej Rutkowski (MOS 2 Warszawa)

2. Wojciech Mroczyński (MOS 2 Warszawa)

3. Przemysław Miarczyński (SKŻ Ergo Hestia Sopot)

 

Laser

1. Mateusz Hanke (AZS Gdańsk)

2. Adrian Raczkowski (TKŻ Toruń)

3. Jakub Rosłoń (UKS Fir Warszawa)

Oficjalna strona wydarzenia: http://www.windsurfing2014.pl/

Comments

comments

Warszawa stolicą Polski

Panuje powszechne przekonanie, że Warszawa stała się stolicą Polski w momencie kiedy przeniósł się do niej Zygmunt III Waza wraz se swoim dworem królewskim. Tymczasem nie do końca tak właśnie było. Król rezydował w Warszawie, w której także podejmowano najważniejsze uchwały sejmowe -  jednakże, stolicą wciąż był Kraków. To w Krakowie odbywały się koronacie królów – także tutaj, na Wawelu ich chowano. Trwało to do czasów końca I Rzeczpospolitej.
Warszawa 1573, autor: nieznany

Zygmunt III Waza zasłynął jako król, który „przeniósł stolicę z Krakowa do Warszawy” – ku upamiętnieniu tego wydarzenia w Warszawie, na Starówce stoi kolumna Zygmunta – która obecnie stanowi jeden z bardziej charakterystycznych punktów w mieście, pod którym często umawiają się ludzie.

Za czasów Zygmunta, Polska zawarła polsko – szwedzką unię personalną. Zygmunt był królem zarówno Polski jak i przez chwilę Szwecji – długo po zrzuceniu z tronu, próbował dochodzić swoich praw co do należności ów tronu. Tym samym ówczesna polityka zagraniczna była ukierunkowana w stronę Szwecji, morza bałtyckiego oraz Inflant. Czasy te zbiegły się z pożarem na Wawelu, co przypieczętowało decyzję o konieczności zmiany miejsca rezydowania króla. Wybrano Warszawę – miasto idealnie położone geograficznie, które już wcześniej pełniło funkcję administracyjne dla książąt mazowieckich.

W 1595 roku rozpoczęto proces przenoszenia rezydencji królewskiej z Krakowa do Warszawy. Trwało to do roku 1619 i od tej pory Warszawa stała się miastem rezydencjonalnym Jego Królewskiej Mości. Dla ówczesnych oczywistym było, że stolicą dalej pozostaje Kraków. W Krakowie trzymano królewskie insygnia, koronowano tam królów i chowano ich na Wawelu. Tak było do końca I Rzeczpospolitej – której kres nastał w chwili III rozbioru Polski.

Warszawę ogłoszono stolicą dopiero w 1918 roku – zaś formalnie stała się ona miastem stołecznym dopiero w 1952 roku – wtedy po raz pierwszy zapisano w artykule105 Konstytucji PRL:

Stolicą Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej jest miasto bohaterskich tradycji Narodu Polskiego – Warszawa.

W 1997 roku powtórzono ten zapis słowami:

Stolicą Rzeczypospolitej Polskiej jest Warszawa.

Warto pamiętać, że w czasach Piastów najważniejsze decyzje państwowe podejmowano w miejscu w którym aktualnie zamieszkiwał król. Pojęcie stolicy, które jest obecnie aktualne – oznaczało tyle, co ‚miejsce w którym przebywa stolec (przyp. stolnik). Kraków był stolicą ale przede wszystkim miastem królów. Dopiero od czasów późnego średniowiecza w miastach tworzono stałe urzędy, w których przebywali stali urzędnicy. Powoli następowała centralizacja administracji – właśnie w Warszawie.

Rolę stolicy pełniło wiele polskich miast: Gniezno, Poznań, Łódź – jednakże to dopiero polska konstytucja z 1952 roku po raz pierwszy uregulowała oficjalnie siedzibę miasta stołecznego.

Comments

comments

Skrzyżowanie Kultur

Za kilka dni rozpocznie się w Warszawie dziesiąta edycja festiwalu poświęconego muzyce świata – Skrzyżowanie Kultur. Wydarzenie odbywa się od 2005 roku, organizatorem jest miasto stołeczne Warszawa – co roku pod Pałacem Kultury i Nauki stawiany jest specjalny namiot, w którym odbywa się festiwal.

Skrzyżowanie Kultur to festiwal przede wszystkim muzyczny – promujący muzykę z najróżniejszych zakątków świata – dodatkowo, wzbogacony o liczne warsztaty i wykłady, mające przybliżyć mieszkańcom Warszawy oraz przebywającym gościnnie w stolicy osobom inne kultury.

 

Festiwal rozpocznie się w środę 24 września o godzinie 19.00 – zagrają wówczas dwa zespoły; Teta z Madagaskaru oraz Hugh Masekela, z gościnnym udziałem Nomfusi z Republiki Południowej Afryki.

W kolejnych dniach program wygląda następująco:

25.09 (czwarek)

Sounds Like Poland

Muzeum Historii Żydów Polskich

godz. 11.00

Jak uczynić muzykę etniczną częścią kultury popularnej?
Panel prowadzi Malcolm Haynes (Glastonbury, Wielka Brytania)

godz. 12.30

Muzyka świata w tradycyjnych i nowych mediach.
Panel prowadzi Lopa Kothari (BBC3, Wielka Brytania)

godz. 15.00

Spotkania speed meeting

Namiot festiwalowy przed PKiN

godz. 19.00

Koncerty zespołów:
Dagadana
Mosaik
Kapela Maliszów
Chłopcy Kontra Basia
Sutari
Hańba!
Studium Instrumentów Etnicznych


* 26.09 (piątek) godz. 11.00

Muzeum Historii Żydów Polskich

Jak zaistnieć na rynkach zagranicznych?
Warsztaty prowadzi Gerald Seligman

26.09 (piątek), godz. 19.00

Namiot festiwalowy przed PKiN

SU:M (Korea Południowa)

Mahmoud Ahmed (Etiopia)

27.09 (sobota), godz. 19.00

Namiot festiwalowy przed PKiN

Zé Luis (Republika Zielonego Przylądka)

Barbatuques (Brazylia)

28.09 (niedziela), godz. 19.00

Namiot festiwalowy przed PKiN

Rastak (Iran)

Mascarimiri (Włochy)

Oficjalna strona: http://www.festival.warszawa.pl

Comments

comments

Warszawska komunikacja miejska – od II wojny światowej do czasów współczesnych

W styczniu ’45 roku Warszawa stała się „Martwym miastem” – nie trwało to jednak długo – szybka i sprawna mobilizacja na terenie stolicy przyczyniła się do tego, że już w tym samym roku – powoli wszystko podnosiło się z gruzu. Więcej na ten temat, można znaleźć TUTAJ w tekście poświęconym początkom komunikacji w XIX wieku i rozwoju oraz upadku – a także ponownym rozwoju do roku 1949, kiedy to oficjalnie uznano że warszawska komunikacja miejska, została odbudowana po wojnie.

Teoretycznie – oficjalnie – w praktyce upłynęło jeszcze wiele czasu, zanim wszystko zaczęło funkcjonować tak jak dawniej – przykładowo Wilanów dopiero po ’57 został połączony linią tramwajową z Warszawą.

Okres powojenny to czasy, które wielu z nas doskonale pamięta tzn. pokolenia – naszych dziadków, rodziców, starszego rodzeństwa – przez blisko 70 lat od czasu początków odbudowy miasta, zmieniło się w tym mieście wiele – a świadkowie tych przemian wciąż są wśród nas.

Po wojnie, miasto na blisko 45 lat znów wróciło pod wpływy wschodniego sąsiada – ZSRR – które za wszelką cenę chciało odbudować, a w dalszej kolejności budować w mieście „najszybciej jak się da”, żeby zaprezentować w całej Europie swoje możliwości. Tym samym wiele rzeczy zostało zrobionych zbyt szybko, niechlujnie i nie było aż tak trwałe, jak być powinno.Okresy szybkiej rozbudowy przeplatały się z okresami zastoju. Na początku ‚nowej epoki’ 22 lipca był za czasów PRLu dniem, w którym starano się oddawać – co roku – wiele nowych inwestycji do użytku. Ten czas w latach ’50 a następnie lata ’70 – to okres najintensywniejszym prac nad rozbudową miasta.

W kwestii produkcji nowych pojazdów takich jak; tramwaje czy autobusy – do 1956 roku produkowano w niewielkiej ilości prymitywne jak na owe czasy modele wagonów, zaś produkcja autobusów była w totalnym zastoju. Po ’56 roku przemysł lekko ruszył a „Żelazna Kurtyna” po śmierci Stalina, lekko się uniosła – tym samym Polska kupiła po raz pierwszy po wojnie kilkanaście pojazdów z zachodu. Zarząd komunikacji starał się modernizować na bieżąco maszyny, które były na stanie – ale także sukcesywnie kupować nowe – głównie spoza granic Polski. Zdarzało się jedna, że po mieście jeździły pojazdy zaprojektowane w Polsce.

Kolejne lata mijały na poszerzaniu i unowocześnianiu. Coraz gęściej zabudowana sieć torów, coraz lepiej skomunikowana  struktura miejska – autobusy zaczęły być ‚wysyłane’ na najdalsze krańce miasta,  z czasem pojawiły się pierwsze autobusy i trolejbusy podmiejskie (np. do Piaseczna). W roku 1960 miasto posiadało 823 wagony tramwajowe, 430 autobusów oraz 86 trolejbusów – pojazdów jednak wciąż było za mało. 1962 roku pojawił się pierwszy warszawski autobus przegubowy. Tuż po nim pojawił się przegubowy tramwaj.  W 1983 ruszyła budowa metra na Ursynowie, docierając w 1986 roku do Alei Niepodległości i blokując ruch na Mokotowie na blisko siedem lat.

31 sierpnia 1995 roku z ulic stolicy zniknęły ostatecznie trolejbusy.

1989 – przełom systemowy dla komunikacji miejskiej nie miał większego znaczenia. Prawdziwa rewolucja nastała w dniu wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. Udało się pozyskać fundusze na rozwój zarówno infrastruktury jak i pojazdów. Władze miasta zaczęły coraz intensywniej modernizować stołeczny transport, zdając sobie sprawę z tego że przemieszczać musimy się wszyscy, więc w interesie wszystkich leży to – aby komunikacja w mieście była jak najdogodniejsza i na jak najwyższym poziomie.

Dodatkowo dochodzi kwestia rozładowania coraz częstszych korków, których przyczyna tkwi w rozroście miasta i przybywania ludności a także coraz przystępniejsze ceny aut (np. używanych) – których z roku na rok przybywa na ulicach. Miasto ma obecnie do dyspozycji tramwaje, autobusy, kolej podmiejską oraz metro. W okolicach krańcowych powstały przy przystankach parkingi, na których można zostawić swoje auto i dalej korzystać ze stołecznego transportu.

Warto jeszcze wspomnieć, że bilety w Warszawie do niedawna były najtańsze w kraju a warszawska karta miejska – to najtańszy bilet okresowy w całym kraju.

Na podstawie materiałów zabranych na oficjalnej stronie ZTM Warszawa – www.ztm.waw.pl

Comments

comments

Warszawska komunikacja miejska – od XIX wieku do 1949 roku

Komunikacja miejska w Warszawie rozwija się coraz prężniej wraz z coraz bardziej rozrastającym się miastem. W 1920 roku w mieście były tylko trzy linie autobusowe i kilkanaście tramwajowych – obecnie nad tramwajami przeważają autobusy. W międzyczasie pojawiły się trolejbusy, które na dzień obecny zdążyły przejść do historii. Dodatkowo możemy skorzystać z transportu kolejki wąskotorowej i oczywiście metra – mając już wkrótce do dyspozycji dwie linie.

Pierwszy pojawił się omnibus – autobus konny. Był to rok około 1820. Dla porównania – w tym czasie Paryż posiadał już doskonale rozwiniętą komunikację miejską opartą o omnibusy. W Moskwie nastąpiło to dopiero 1840 roku a w Krakowie w 1878 roku. Warto przypomnieć, że początek XIX wieku przypada na czasy utraty przez Polskę niepodległości – w tym czasie Warszawa znajdowała się pod rosyjskim zaborem.

W roku 1884 pojawił się tramwaj konny tzw. belgijski. Zbiegło się to z czasem w którym w Warszawie zaczęto kłaść na ulice kostkę. Tym samym zaczęły zanikać omnibusy – tramwaj konny przemieszczał się znacznie szybciej i nie straszne były mu wyboje na ulicy pokrytej kostką.

Tramwaje konne utrzymały się w Warszawie dość długo – nieoficjalnie mówi się, że prawdziwą przyczyną wprowadzenia tramwajów elektrycznych było to, że Rosja nie chciała pozwolić by w byłej stolicy Polski stało się to szybciej niż w Petersburgu. Tramwaj elektryczny pojawił się w 1908 roku -  w tym samym roku powstało trzynaście linii – do czasu I wojny światowej sukcesywnie przybywały nowe linie i nowe tabory.

Pierwszy autobus miejski pojawił się na warszawskiej ulicy w 1917 roku. Miało to związek z chwilową awarią sieci tramwajowej (silny wybuch dokonał zniszczeń, które usuwano ok. sześciu tygodni) – i miało być rozwiązaniem chwilowym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, zaczęto na nowo inwestować w komunikację miejską – w 1919 roku stan tramwajów był coraz gorszy – w tym samym czasie kupiono dla miasta nowe autobusy miejskie.

W okresie międzywojennym a także, przez okres II wojny światowej miasto dysponowało autobusami oraz tramwajami elektrycznymi – w tej materii wiele już się nie zmieniło – zmieniały się tylko modele pojazdów, które stawały się coraz bardziej nowoczesne i dostosowane do warunków panujących w mieście.

Niestety komunikacja miejska bardzo ucierpiała w trakcie II wojny światowej – już w trakcie walk o Warszawę w ’39 – stracono wiele pojazdów – jednakże miasto starało się, aby zachowano w codziennym funkcjonowaniu minimalną „normalność’ w okresie wojennym i starało się aby zawsze była do dyspozycji jakaś linia, chwilowo uruchomiono ponownie autobusy (o których przez pewien okres czasu zapomniano) – aby w okresie okupacji z nich zrezygnować. Tramwaje były głównym środkiem transportu do ’44 roku. Po upadku Powstania Warszawskiego – praktycznie wszystko zostało zrównane z ziemią; ulice, zajezdnie, całe mienie należące do zarządu komunikacji miejskiej. Tramwaje które się zachowały, były w fatalnym stanie.

20 czerwca 1945 roku przywrócono pierwszą powojenną linię tramwajową. W tym samym roku miasto otrzymało od Związku Radzieckiego trzydzieści trolejbusów. W 1946 roku ruszyły pierwsze „autobusy” – które mieściły się w furmankach oraz ciężarówkach – początkowo mogli z nich korzystać tylko pracownicy miejscy – pojazdy te były w użyciu do 1949. W ’49 tramwaje ‚odzyskały’ dawną prędkość, która w trakcie okupacji została ograniczona, nakładką do redukcji prędkości – która ostatecznie zniknęła we wszystkich użytkowanych pojazdach. Cały okres powojenny to mobilizacja do odbudowy miasta, w tym komunikacji; zaginionych wagonów szukano po całym kraju, często znajdując w innych miastach warszawskie wagony, bądź też zabierając tamtejsze. Oficjalnie w 1949 zakończono odbudowę linii tramwajowych – w praktyce trwało to jeszcze wiele lat.

Na podstawie materiałów zabranych na oficjalnej stronie ZTM Warszawa – www.ztm.waw.pl

Comments

comments

1 2 3